Καταξιωμένη φλαουτίστα, υπήρξε μόνιμη συνεργάτης του Μάνου Χατζιδάκι κι είναι μια συνθέτρια που ξέρει να δημιουργεί ατμόσφαιρα και να προκαλεί το ενδιαφέρον με τις συνθέσεις της. Η Στέλλα Γαδέδη, μ’ αυτήν, την έκτη, προσωπική δουλειά της, μας παρουσιάζει δυο μικρά, αλλά ολοκληρωμένα έργα της (μουσικές και τραγούδια), που γράφτηκαν για δύο διαφορετικές θεατρικές παραστάσεις. Συνολικά περιλαμβάνονται δέκα (10) κομμάτια, πέντε (5), που γράφτηκαν κατόπιν παραγγελίας της «Ορχήστρας των Χρωμάτων», για την παράσταση «Πάντως ήταν νύχτα», που παρουσιάστηκε το 2003 στο Ίδρυμα «Μελίνα Μερκούρη» και πέντε(5), για την παράσταση «Λα Πουπέ», που παρουσιάζεται την περίοδο 2008 – 2009 στο θέατρο «Σφενδόνη».Σ.ΓΑΔΕΛΗ - Πάντως ήταν νύχτα & Λα Πουπέ [2008]
Καταξιωμένη φλαουτίστα, υπήρξε μόνιμη συνεργάτης του Μάνου Χατζιδάκι κι είναι μια συνθέτρια που ξέρει να δημιουργεί ατμόσφαιρα και να προκαλεί το ενδιαφέρον με τις συνθέσεις της. Η Στέλλα Γαδέδη, μ’ αυτήν, την έκτη, προσωπική δουλειά της, μας παρουσιάζει δυο μικρά, αλλά ολοκληρωμένα έργα της (μουσικές και τραγούδια), που γράφτηκαν για δύο διαφορετικές θεατρικές παραστάσεις. Συνολικά περιλαμβάνονται δέκα (10) κομμάτια, πέντε (5), που γράφτηκαν κατόπιν παραγγελίας της «Ορχήστρας των Χρωμάτων», για την παράσταση «Πάντως ήταν νύχτα», που παρουσιάστηκε το 2003 στο Ίδρυμα «Μελίνα Μερκούρη» και πέντε(5), για την παράσταση «Λα Πουπέ», που παρουσιάζεται την περίοδο 2008 – 2009 στο θέατρο «Σφενδόνη».Α.ΚΑΝΕΛΛΙΔΟΥ - Back to jazz
Η Αλέκα Κανελλίδου γεννήθηκε στην Πλάκα. Πατέρας της ήταν ο βιολιστής Γιάννης Κανελλίδης. Στα 17 της χρόνια, όντας ακόμη μαθήτρια στο Α’ Γυμνάσιο Πλάκας, άρχισε να τραγουδά. Ο πρώτος της [45 στροφών] δίσκος περιλάμβανε δύο τραγούδια του Γ.Σπάρτακου, οικογενειακού φίλου και λάτρη της τζαζ μουσικής. Στη συνέχεια ηχογράφησε έναν ακόμη μικρό δίσκο σε μουσική Β.Παπαθανασίου και στίχους Ν.Μαστοράκη.Το ιδιαίτερο χρώμα της φωνής της και η αγάπη της για την τζαζ την έκαναν ιδανική ερμηνεύτρια του ξένου τραγουδιού. Πέρα από μια σειρά μικρών δίσκων με επιτυχίες της εποχής, η καριέρα της εμπλουτίστηκε από τις εμφανίσεις της στα μεγάλα κλαμπ όπου σχεδόν αποκλειστικά ερμήνευε τραγούδια από ένα ευρύτατο ρεπερτόριο ξένης μουσικής. Με το γνώριμο και απόλυτα προσωπικό της ύφος ερμήνευσε τραγούδια των Γ.Σπανού, Γ.Κατσαρού, Μ.Πλέσσα, Α.Παπαδημητρίου, Γ.Χατζηνάσιου, Μ.Τόκα, Λ.Μαχαιρίτσα. Ιδιαίτερη στιγμή αποτελεί ο δίσκος της με τίτλο «Back to Jazz» που ηχογράφησε με τον Μάρκο Αλεξίου, σταθερό συνεργάτη της επί σειρά ετών, και το Λάκη Ζώη. Ο δίσκος αποτελεί δείγμα της κοινής του αγάπης για ένα είδος μουσικής που παίζουν και τραγουδούν χρόνια.

Back to jazz [2001]
FORMINX
Il peprone [1964]
Jeronimo yanka [1964]
Love without love [1965]
Jenka beat [1964]
Our last September [1964]
Μία «χορευτική» επταμελής ορχήστρα που έπαιζε σε δεξιώσεις, στην «Αργώ» της Βουλιαγμένης και στο «Ακροπόλ Παλάς» της Πατησίων, έγινε, από τη μία μέρα στην άλλη, το κορυφαίο συγκρότημα της Ελληνικής ποπ. Πέντε εκείνοι που απέμειναν στην τελική μορφή του γκρουπ, όταν έφυγε ο ένας από τους δύο τραγουδιστές του (ο Θύμιος Πέτρου) και ο percussionist Ευγνώμων: Ο Βαγγέλης Παπαθανασίου, ψυχή και απόθεμα μεγάλου ταλέντου του συγκροτήματος, ο Βασίλης Μπακόπουλος (χημικός και κιθαρίστας), ο Κώστας Σκόκκος (ντράμμερ), ο Σωτήρης Αρνής (αρχιτέκτων και μπασίστας) και ο Τάσος Παπασταμάτης (τραγουδιστής). Το πρώτο ρεσιτάλ τους στο Θέατρο Μακεδονικών Σπουδών στη Θεσσαλονίκη, σημάδεψε το φαινόμενο της υστερίας α λα Μπητλς. Το πρώτο συντριπτικό hit τους (το Jeronimo Yanka) ξεκίνησε σαν χορευτικό παραλήρημα στη «Ρέμβη» της Θεσσαλονίκης και έγινε χρυσό 45αράκι μέσα σε μία εβδομάδα. Ελάχιστοι, όμως, ξέρουν τι είναι ο Jeronimo για τον οποίο, στο τέλος του κομματιού, ακούγεται και μια υστερική κραυγή (από τη φωνή του Παπαθανασίου):
ΡΙΦΙΦΙ
Οι δρόμοι της ψυχής [1995]
Ολα αλλάζουν [2000]
Αμετανόητα τρελλός [1991]
Απάτη [1993]
Στους Ριφιφί μπήκα σαν τρίτο μέλος μετά τον Λεωνίδα και τον Νίκο και εντέλει τα κατάφερα έπειτα από μια πορεία 12 χρόνων με αρκετές αλλαγές μελών και τραγουδιστών, να είμαι ο μόνος από το γκρουπ που είχε συμμετοχή και στους πέντε δίσκους. Η δεκαετία του '90 ήταν μαγική και μέσα σ' αυτήν πραγματοποίησα τα περισσότερα όνειρά μου. Οι Ριφιφί βοήθησαν πολύ σ' αυτό. Σημαντική και η προσφορά της Ισαβέλλας Μόκαλη από την θέση του μάνατζερ και των δημοσίων σχέσεων. Δ.Δημήτρακας
Λεωνίδας Παφιλιάρης [Πύρινα Φεγγάρια] - τραγούδι, κιθάρα
Νίκος Κατσιπόδης Βιταλίδης - τραγούδι, μπάσο, ακουστική κιθάρα
Δημήτρης Δημητράκας - τραγούδι, τύμπανα
Μάνος Βαφειάδης - πλήκτρα, τραγούδι
Πάνος Κονδυλός - τραγούδι
Φαίη Μάτσου - τραγούδι
Θοδωρής Μποτίνης [Flowers of Romance] - μπάσο
Γιώργος Κουταλιέρης - κιθάρα
Νατάσσα Χρυσανθακοπούλου - τραγούδι
Κ.ΧΑΤΖΗΣ - Πέτρα και φώς [1972]
Έτσι από τότε μέχρι σήμερα καταγγέλλω την πολιτεία που δεν έσκυψε ποτέ πάνω από τα προβλήματα αυτών των ανθρώπων και τους αφήνει να κάνουν όλες τις μορφές εγκλημάτων και αναφέρομαι με άμεσο η έμμεσο τρόπο στα ανθρώπινα δικαιώματα και καθήκοντα η αυτοσαρκάζομαι και μπορώ πιο εύκολα να προσεγγίζω τα αυτιά ανθρώπων που ίσως να μην γνωρίζουν πως συμβάλλουν στην αδικία η σε κάποια άλλη μορφή πόνου ψυχικού του συνανθρώπου τους.
TANGOS A CUATRO & Γ.ΣΥΛΛΑΙΟΥ - Κάποιος μιλάει στο τάνγκο [2007]
Απο τη δημιουργία τους (1999) μέχρι σήμερα, οι Tangos a Cuatro έχουν αναπτύξει έντονη συναυλιακή δραστηριότητα. Μετά την έκδοση της πρώτης δισκογραφικής τους δουλειάς με τίτλο το όνομα τους με έργα του Astor Piazzolla, το κουαρτέτο συνεχίζει τις αναζητήσεις του και σε άλλα μουσικά μονοπάτια, παραμένοντας πιστό στο ιδίωμα του tango. Παράλληλα, τα μέλη του κουαρτέτου, τόσο ατομικά όσο και σε συνεργασία με την Ένωση Ελλήνων Μουσουργών, ασχολούνται με την ερμηνεία έργων Ελλήνων συνθετών. Αυτή η συμμετοχή τους στην ανάδειξη της σύγχρονης ελληνικής δημιουργίας, αποτέλεσε την αφορμή για μια νέα θεματική ενότητα, που αφορά την παρουσίαση (και πρωτότυπων) έργων Ελλήνων συνθετών, γραμμένων ειδικά για το σύνολο, εμπνευσμένων από το ρυθμικό και μελωδικό στοιχείο του tango. Η δεύτερη δισκογραφική τους δουλειά φέρει τον τίτλο ΚΑΠΟΙΟΣ ΜΙΛΑΕΙ ΣΤΟ TANGO και περιλαμβάνει και τα τέσσερα ποιήματα του J. L. Borges μελοποιημένα από τον A. Piazzolla και ερμηνευμένα από τη Γεωργία Συλλαίου.Οι μουσικοί που απαρτίζουν το κουαρτέτο είναι οι: Κωνσταντίνος Καρακατσάνης (βιολί), Κωνσταντίνος Ράπτης (μπαγιάν & μπαντονεόν), Ευγένιος Πολίτης (κοντραμπάσο) και Ερατώ Αλακιοζίδου (πιάνο).
Δισκογραφία: Tangos a Cuatro (2003) - Protasis productions – οι Tangos a Cuatro σε έργα του A. Piazzolla Κάποιος μιλάει στο τάνγκο (2007) οι Tangos a Cuatro και Γεωργία Συλλαίου σε έργα του A. Piazzolla και ποίηση του J. L. Borges.
Γ.ΣΤΑΜΑΤΙΟΥ [ΣΠΟΡΟΣ] - Με χαμηλωμένα φώτα [2006]
«Το περιεχόμενο του CD "ΜΕ ΧΑΜΗΛΩΜΕΝΑ ΦΩΤΑ", είναι μια σειρά από απρόσμενους αυτοσχεδιασμούς για μπουζούκι . Δεν ήταν τίποτα προβαρισμένο και προσχεδιασμένο, όλα βγήκαν αυθόρμητα καθισμένος στο δωμάτιο μου, μια καλοκαιρινή βραδιά με ημίφως, μόνος μου με παρέα το αγαπημένο μου όργανο κι ένα μαγνητόφωνο. Έχουμε συνηθίσει να ακούμε το μπουζούκι στα παλαιότερα και στα νεώτερα λαϊκά τραγούδια μ' ένα συγκεκριμένο άκουσμα και ήχο. Εδώ χρησιμοποίησα κάποιο άγνωστο κούρδισμα δικής μου έμπνευσης και, πολλές φορές, έπαιξα με τα δάκτυλα του δεξιού χεριού εκτός από την πένα. Οι μελωδίες που ακούγονται είναι κάποιες μουσικές που δεν έχω παρουσιάσει ως τώρα στο κοινό και έχουν σαν αφετηρία εμένα και το μπουζούκι μου και για πρώτη φορά εκτίθενται προς τους ακροατές φίλους μου κι είναι μια ευκαιρία να μάθουμε ότι το μπουζούκι εκτός από τους τυπικούς ρυθμούς έχει δυνατότητες να αφεθεί και σε διαφορετικά μονοπάτια και δρόμους που το εντάσσουν σε ένα ευρύτερο διεθνές και κλασσικό ρεπερτόριοΤΡΙΟ ΤΕΚΚΕ - Ρεγγέτικα
Trio Tekke specialises in traditional Greek Rembetika with a modern twist. The three musicians, two Cypriots and an Anglo-Chilean, combine the traditional with contemporary reggae and Latin rhythms, amongst others. They revel in playful improvisations, ensuring their renditions of these traditional songs, describing the joy, sorrows and difficulties of everyday life, have an air of innovation and sophistication. Trio Tekke have developed this particular blend of music after extensive exploration and many performances of Rembetika in its original style. The group plays a combination of re-arranged traditional tunes from the 1920 and 30s and their own material, instrumental music which incorporates eastern modes and complex time signatures that derive from traditional Greek and Balkan rhythms.POLL - Poll [λευκό][1972]

01. Ρυθμός [ορχ]
02. Ξημερώνει
03. Δε θα 'σαι μάρτυς
04. Πεσ' της μαιμούς να μη με πειράζει με το δάχτυλό της
05. Ελένη
06. Οσες φορές
07. Μιά μέρα βροχερή
08. Μάνα
09. Σαν πέρναγε ο χειμώνας
10. Ποιός μπορεί να πιστέψει
11. Poll means love
Και 2 bonus track απο 45αρια
12. Μολυβιές φωτογραφίες [72]
13. Αετοί [72]
Στον απόηχο της «εποχής των λουλουδιών» και της γενιάς του Woodstock εμφανίσθηκε ένα από τα πιο αγαπημένα γκρουπ της δεκαετίας αυτής, οι POLL. Μετά το θαυμάσιο 1ο τους single του ‘71 «Άνθρωπε αγάπα/Ελα ήλιε μου» που συνάντησε προβλήματα με τη λογοκρισία της χούντας λόγω των στίχων του, κυκλοφορεί την ίδια χρονιά και το 1ο τους άλμπουμ «Άνθρωπε…» με εξώφυλλο ένα… ταγάρι. Μετά από ένα διλπό single «Η γενιά μας και οι Αετοί» που αποτελεί και το μανιφέστο μιας ολόκληρης γενιάς βγάζουν το ‘72 το 2ο τους ομώνυμο LP πρωτοτυπώντας πάλι στο εξώφυλλο που περιείχε 12σέλιδο έγχρωμο βιβλίο κόμικ με ήρωες τα μέλη του γκρουπ. Κατώτερο από το πρώτο, παρ’ όλ’ αυτά όμως ένα πολύ καλό LP. Το ύφος των POLL ήταν το φολκ-ροκ. Το γκρουπ ολοκλήρωσε την παρουσία του μ’ ένα τελευταίο single "Μολυβιές φωτογραφίες" και "Όσες φορές". Βασικός πυρήνας του ήταν οι Κ.Τουρνάς, Ρ.Γουίλλιαμς και Σ.Λογαρίδης. Για ένα διάστημα πέρασε απ’ τις τάξεις του ως τραγουδίστρια και η Δ.Γλέζου.
Χ&Π.ΚΑΤΣΙΜΙΧΑΣ - Μουσική αυτοβιογραφία [2006]
Η "Μουσική Αυτοβιογραφία" του Χάρη και του Πάνου Κατσιμίχα. 20 χρόνια ταξίδι, 4 cd, 54 τραγούδια, ένα μουσικό παραμύθι... Δεν είναι μόνο "The best αλλά... και the rest". Σε αυτή την έκδοση θα βρείτε και το καινούργιο τραγούδι "Ταξίδι", το οποίο διηγείται την εικοσάχρονη πορεία τους το ελληνικό τραγούδι.Στο The Rest τραγούδια που δεν παίχτηκαν πολύ στο ραδιόφωνο αλλά είναι απαραίτητα για τη συμπλήρωση της εικόνας τους! Αλλωστε τα καλύτερα δεν είναι πάντα και τα πιο "πολυπαιγμένα".
Γ.ΜΟΥΖΑΚΗΣ - Το Ακροπόλ [soundtrack] [1994]
Το Ακροπόλ είναι μουσικοχορευτική ταινία του Παντελή Βούλγαρη, παραγωγή του 1994. Πραγματεύεται την οργάνωση μιας παράστασης στο θρυλικό θέατρο Ακροπόλ παρουσιάζοντας τον κόσμο του θεάτρου και του θεάματος, με όλες τις αντιζηλίες και τα πισώπλατα μαχαιρώματα. Απέσπασε το βραβείο μουσικής στο Φεστιβάλ Valencia και το βραβείο σκηνοθεσίας στο Φεστιβάλ του Καΐρου.Γ.ΠΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ
ΓΙΑΝΟΣ ΑΙΟΛΟΥ - A hero in Rome [soundtrack][2006]
Ο Γιάννος Αιόλου γεννήθηκε στη Λάρισα το 1969. Σπούδασε μηχανολογία, καθώς και μουσική (τζαζ αυτοσχεδιασμό και κλασική ενορχήστρωση) και ηχοληψία στο Λονδίνο. Στο Λος Άντζελες έκανε ένα μεταπτυχιακό πάνω στη μουσική για τον κινηματογράφο. Εργάστηκε ως συνθέτης, ηχολήπτης, μουσικός παραγωγός, σκηνοθέτης πολυθεαμάτων, καθώς επίσης και ως promoting agent για Έλληνες καλλιτέχνες και θεατρικούς οργανισμούς στο εξωτερικό. Ως συνθέτης, έγραψε μουσική για μοντέρνο χορό, θέατρο και κινηματογράφο.Τ.ΠΑΝΟΥΣΗΣ - Δούρειος ήχος [2003]
Ο Δούρειος ήχος άρχισε το Μαίο του 1988 στον Top FM με το ξεκίνημα της ελεύθερης ραδιοφωνίας. Συνεχίζεται μέχρι σήμερα με κάποια χρονικά διαλείμματα απο διάφορους ραδιοφωνικούς σταθμούς, [Top FM, Κανάλι 15, Ωχ FM, Flash FM, ΣΚΑΙ 100,3 κτλ.] Αποσπάσματα απο αυτές τις εκπομπές περιέχει αυτό το CD. [περιοδικό ΜΕΤΡΟ]Π.ΤΖΑΝΕΤΗΣ - Τα 45άρια του Πάνου Τζανετή
Ένας από τους πιο σπουδαίους ερμηνευτές του ελαφρού λαϊκού τραγουδιού της περιόδου 1963-1967, ο Π.Τζανετής, έδωσε πολλές και μεγάλες επιτυχίες, στις συνεργασίες που είχε τότε με τους Γ.Ζαμπέτα, Μ.Πλέσσα, Γ. Μαρκόπουλο, Γ.Μπιθικώτση, Γ.Σπανό.Το σημαντικό είναι ότι πρόκειται για τις πρώτες αυθεντικές εκτελέσεις. Ξεχωρίζουν οι δημιουργίες του Γ.Ζαμπέτα «Χάθηκες» σε στίχους Δ.Χριστοδούλου, «Τι σου 'κανα και μ' εγκατέλειψες» σε στίχους Κ.Μάνεση, «Θα τραγουδήσω για σένα» σε στίχους Χ. Βασιλειάδη. Επίσης, οι συνθέσεις του Γ. Μαρκόπουλου «Πέρα από τη θάλασσα», «Ποιος δρόμος», «Θα ξημερώσει» και «Σπασμένα τριαντάφυλλα» του Γ.Μπιθικώτση. Εκτός από τη φωνή του Π.Τζανετή ξεχωρίζει η δεξιοτεχνία και η ενορχηστρωτική τελειότητα του Γ. Ζαμπέτα.
Τ.ΤΣΑΝΑΚΛΙΔΟΥ - Τα τραγούδια του μπάρ [1988]
Η Τ.Τσανακλίδου σπούδασε αρχαιολογία και θέατρο, ασχολήθηκε παράλληλα και με το χορό. Στα χρόνια μαθητείας στη δραματική σχολή έλαβε μέρος στο χορό αρχαίου δράματος και έπαιξε σε διάφορες παραστάσεις του Κ.Θ.Β.Ε. Σε ηλικία 21 χρόνων ήρθε στην Αθήνα όπου το βράδυ τραγουδούσε στη μπουάτ "Λύδρα" με το Γιάννη Μαρκόπουλο. Το 1975 εκπροσωπεί την Ελλάδα στο φεστιβάλ τραγουδιού της Γιουροβίζιον με το τραγούδι "Τσάρλι Τσάπλιν" που καταλαμβάνει την 9η θέση. Το 1980 αποσπά βραβείο ερμηνείας στο γαλλικό φεστιβάλ "Rose d'or".Ε.ΠΑΣΠΑΛΑ - Σε ποιό Θεό να πιστέψω [2002]
Έχοντας θέσει πλέον απαιτητικούς όρους για τις δουλειές της Έλλης Πασπαλά, μένουμε άναυδοι από το πως και πάλι κατάφερε να μας χαρίσει ένα δίσκο σπάνιας ομορφιάς. Διάχυτο από αιθέριους, κλασικότροπους και ταυτόχρονα ηλεκτρονικούς ήχους (και σίγουρα όχι από βεβιασμένη υποχρέωση ενημερότητας), το νέο της album φωτίζεται από τις μινιμαλιστικές μελωδίες, αλλά κι αναπτύξεις παράλληλα του Σταύρου Σέμση. Κύριοι πόλοι, όπως και στο "Νησί των Λωτοφάγων" ή το "Για Τη Συνήθεια Του Ερωτα", η λεπτότητα και η ευαισθησία μελωδιών γραμμένων αποκλειστικά για πιάνο, που στα χέρια κάποιου άλλου το πολύ πολύ να εμπλουτίζονταν με ένα σωρό έγχορδα ή να έμεναν στο συνδυασμό με το βιολί και κάποια σκόρπια κρουστά. Εδώ όμως δεσπόζει η αλλόκοτη εξ αρχής ορμή των ηλεκτρονικών απολήξεων που αντικαθιστούν εξ ολοκλήρου τα drums και με τη μορφή -έστω και λίγο παλιομοδίτικων για τη χρονιά που διανύουμε- σύνθι πριμοδοτούν την ατμοσφαιρική πλευρά τους με μια πιο ονειρική, αλλά και επιτηδευμένα κρύα πολλές φορές διάσταση, η οποία έρχεται σε αντίθεση με τη ζεστή φωνή της.Κ.ΝΤΑΛΗ - Στα Εννέα όγδοα [2007]
Δύο μπουζούκια, πιάνο, κιθάρα. Μια φωνή βαριά. Λέει τραγούδια Ελλήνων συνθετών -λαϊκών και μη-, με τα μίνιμουμ ερμηνευτικά πλουμίδια. Αισθάνεται την κάθε λέξη των στίχων. Αφήνει τις νότες να πέφτουν στακάτες. Κάνει το κάθε τραγούδι να αποκτά τη δική του βαρύτητα. Ο πόνος γίνεται πόνος της ψυχής , ο σπαραγμός έχει αλήθεια και η τσαχπινιά δανείζεται κάτι από την αυστηρότητα που χαρακτήριζε τους παλιούς ερμηνευτές. Εντύπωση προκαλεί η διάσταση που δίνει σε νεότερα τραγούδια. Ανεπιτήδευτα παιγμένα και ειπωμένα, μοιάζουν να έρχονται από άλλη εποχή. Η Καίτη Ντάλη αναμετριέται με σπουδαίες φωνές του λαϊκού, που έχουν πει σε πρώτη εκτέλεση τα περισσότερα από τα τραγούδια. Βγαίνει νικήτρια. Όχι σε επίπεδο συγκρίσεων. Ο θρίαμβός της έχει να κάνει με το γεγονός ότι ερμηνεύει τις συνθέσεις με έναν εντελώς δικό της τρόπο. Στο λυκόφως των παραμυθιών και της πραγματικότητας. Στο μεταίχμιο του ανθρώπινου και της υπέρβασης.ΙΑΣΙΣ - Duente [2002]
Στα τέλη του 2002 και μετά από δυο χρόνια απουσίας από τη δισκογραφία, οι ΙΑΣΙΣ κυκλοφορούν το νέο τους album "Duente" . To cd κυκλοφορεί σε δίγλωσση έκδοση σε όλη την Ευρώπη. To "Duente" είναι το τρίτο album των ΙΑΣΙΣ μέσα στην οκτάχρονη πορεία τους. Στο "Duente" σφραγίζεται επίσης η συνεργασία των ΙΑΣΙΣ με την Ελευθερία Αρβανιτάκη η οποία συμμετέχει στο τραγούδι "In Southern Dusk'' (Σε εσπερινό του Νότου) σε στίχους του Νίκου Μωραϊτη, "ένα τραγούδι, μια μελωδία που πιστέψαμε από την πρώτη στιγμή ότι στη φωνή της Ελευθερίας θα έβρισκε τον καλύτερο ερμηνευτή του". Στο τραγούδι "They speak to an angel" (Μιλώντας σ' έναν άγγελο) θ' αναγνωρίσετε την μελωδία του τραγουδιού «Αντίθετα πια» που ερμήνευσε η Άλκηστις Πρωτοψάλτη στο album «Πες μου θάλασσα»ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ - Ηχος Β [1985]
Η μουσική πρόταση των Δυνάμεων του Αιγαίου που εμφανίστηκαν το 1980 στην ελληνική μουσική σκηνή, έμελλε να επηρεάσει πολλαπλά το χώρο του ελληνικού τραγουδιού. Ξεκίνησαν διασκευάζοντας παλιά, ανώνυμα λαϊκά τραγούδια των ελλήνων των νησιών, της Μακεδονίας και της Μικρασίας, για να συνεχίσουν παρουσιάζοντας τις προσωπικές τους συνθέσεις στην Ελλάδα και την Ευρώπη. Χαρακτηριστικό του γενικού μουσικού ενδιαφέροντος που δημιούργησαν οι Δυνάμεις του Αιγαίου, αποτελεί σίγουρα η απόφαση του Διονύση Σαββόπουλου να αναλάβει την πρώτη τους δισκογραφική παραγωγή, ενώ ο Μάνος Χατζιδάκις ανέλαβε την τρίτη και τελευταία τους παραγωγή το 1990, πριν το συγκρότημα διαλυθεί. Οι μουσικές σπουδές των μελών της ομάδας στην ευρωπαϊκή και βυζαντινή μουσική, σε συνδυασμό με την αγάπη τους για τα λαϊκά παραδοσιακά όργανα και την απήχηση που είχε η μουσική τους πρόταση, τους οδηγούν δυναμικά σε μία ακόμη καινοτομία, στην οργάνωση των μουσικών σπουδών στο χώρο της ελληνικής λαϊκής μουσικής παράδοσης, όπου υπήρχε ένα κενό, σε ιδιωτικά και δημόσια εκπαιδευτικά ιδρύματα...Το 1992 η μουσική ομάδα διαλύεται και τα μέλη της συνεχίζουν σ' ένα προσωπικό δρόμο, ως συνθέτες, μουσικοί ερμηνευτές και παραγωγή των έργων τους, αλλά και ως δάσκαλοι μουσικής, για να επανασυγκροτηθούν παι το το 2001 παρουσιάζοντας τη μουσική τους.Γ.ΜΑΡΙΝΟΣ - Μιά ζωντανή παρουσίαση [1970]
Ξεκίνησε ως ηθοποιός και πολύ γρήγορα καθιερώθηκε μέσα από την προσωπική από σκηνής σχέση του με το κοινό.Αυτό που έκανε ξεπερνούσε κατά πολύ τόσο τους 'προϋπάρχοντες' κομφερανσιέ όσο και τους επαγγελματίες τραγουδιστές, στο θέατρο και στο πάλκο. Κι όμως η σχέση του με την δισκογραφία μετράει μέχρι σήμερα κάπου 40 χρόνια, περνά από τις κορυφαίες ετικέτες της δισκογραφικής παραγωγής και αφήνει πίσω μια μεγάλη σειρά ηχογραφήσεων.ΧΑΙΝΗΔΕΣ - Ο Καραγκιόζης στην Eurovision [2007]
Ένδοξο ελληνικό κοινό, τίποτα δεν μας σώζει... γι' αυτό στη ΓΙΟΥΡΟΒΙΖΙΟΝ στείλε τον ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗ. Τον βρήκα στην παράγκα του κι απάντησε πως θέλει, να μας τα πει με την φωνή του ΑΘΩ του ΔΑΝΕΛΛΗ. Και ορχήστρα οι ΧΑΪΝΗΔΕΣ με τον καμπούρη φίλο, να μοιραστούνε το φαΐ και το πολύ το ξύλο.Οι Χαΐνηδες είναι ένα group που δημιουργήθηκε πριν 11 χρόνια. Έχουν κάνει μέχρι σήμερα 4 μονά και ένα διπλό album. 7 φίλοι, ο καθένας με τη δική του προσωπικότητα, που συνθέτουν ένα group με σεβασμό στις μουσικές παραδόσεις του τόπου μας. Είναι αξιοθαύμαστη η "χημεία" που υπάρχει μεταξύ τους, αν και όλοι είναι εντελώς διαφορετικοί χαρακτήρες! Οι περισσότεροι έχουν την καταγωγή τους - μα και ζουν - στην Κρήτη.
Χ.ΛΕΟΝΤΗΣ - Καπνισμένο τσουκάλι [1975]
Καταχνιά, Ανάσταση Ονείρων, Δώδεκα Παρά Πέντε, Αχ! Έρωτα, Καπνισμένο Τσουκάλι, Παραστάσεις, είναι κάποιοι από τους δίσκους-κύκλους τραγουδιών του Χρ. Λεοντή που έδωσαν το στίγμα τους και γράψανε τις δικές τους ανεξίτηλες σελίδες στην ιστορία του ελληνικού τραγουδιού. Δεν θέλω να μου δέσετε τα μάτια, Που να χωρέσει τ’ όνειρο, Λούζεται η αγάπη μου, Αχ έρωτα, Αυτά τα κόκκινα σημάδια, Τούτες τις μέρες, Και να αδερφέ μου, Μια φορά κι έναν καιρό, Το στρείδι και το μαργαριτάρι, Ξενιτεμένο μου πουλί, είναι κάποια από τα θαυμάσια διαχρονικά τραγούδια που «χάρισε» ο Λεοντής στους Έλληνες.
ΦΤΗΝΟ ΕΥΕΛΙΚΤΟ ΜΟΥΣΙΚΟ ΔΥΝΑΜΙΚΟ - Φτηνό ευέλικτο μουσικό δυναμικό [2004]
Τα παιδιά παίζουν funky/hard rock με σαφείς επιρροές από 80s, κι αν και η μελωδία δεν είναι κάτι που δεν το "έχουν", δεν αποφεύγουν κι εκείνοι τις στιχουργικές ευκολίες: "μη μου το πεις, στη μοναξιά σου ανατέλλω, μη μου το πεις, πως τα φιλιά σου ξέχασες σε παγωμένα θέλω" λέει το ρεφρέν του εναρκτήριου "Παγωμένα θέλω". Το δεύτερο κομμάτι ("Χάρτινα Φτερά") ξεκινάει ως bossa nova και συνεχίζει στο ίδιο ταξιδιάρικο, μελωδικό ροκ, από το οποίο δεν ξεφεύγουν και τα άλλα δύο, αποκαλύπτοντας την αγάπη τους για τους Bon Jovi των 80s ("Kαινούρια Αρχή" με "να, να, να, να, να") και για τους Ριφιφί .MODE PLAGAL - Mode plagal III
Οι Mode Plagal ανήκουν στην κατηγορία των συγκροτημάτων που χρησιμοποιώντας την ‘τεχνοτροπία της jazz’ δημιούργησαν ένα ξεχωριστό μουσικό ιδίωμα. Ένα ιδίωμα με αναφορές στην παραδοσιακή μουσική και στίχο, σε βυζαντινούς ήχους, σε funk ρυθμούς και σε πάμπολλα ακόμη μουσικά στοιχεία που δεν ανήκουν σε είδος ή που δεν τα χρησιμοποίησαν αυτούσια αλλά μόνο σαν επιρροές. Το αποτέλεσμα, ένα μοναδικό κοκτέιλ από σκοπούς της Μακεδονίας, της Θράκης, της Ηπείρου, με funky grooves, τζαζ και αυτοσχεδιαστικά παιχνίδια, που μόνο μουσικοί με την πείρα, τις γνώσεις και την ευαισθησία των Mode Plagal πετυχαίνουν χωρίς να πέσουν στην παγίδα αυτού που έχουμε συνηθίσει να λέμε έθνικ, αλλά αντίθετα δείχνουν πως η παράδοση μπορεί να εξελίσσεται αφομοιώνοντας και τις πιο απίθανες επιρροές.Μ.ΝΙΚΟΛΟΥΔΗΣ - Deja vu [2001]
Έμπειρος μουσικός, εμπνευσμένος οραματιστής ενός σύγχρονου ήχου που πατάει γερά στην παράδοση και βλέπει σε ανατολή και δύση. Ξεκίνησε να παίζει ηλεκτρική κιθάρα σε ηλικία 14 χρόνων. Αργότερα ήταν μέλος του rock συγροτήματος Sounds. Σπούδασε θεωρητικά στο conservatory της Ζυρίχης με δάσκαλο τον Max Stiefel. Eπέστρεψε στην Ελλάδα και εργάστηκε σαν session μουσικός,ενορχηστρωτής,παραγωγός και ηχολήπτης. Με σαφείς μουσικούς επηρεασμούς από τα ταξίδια του στην Αμερική και την Ευρώπη στις αρχές του 80,ξεκίνησε μια πορεία που τον έφερε από το Jazz club της Πλάκας σε διεθνή φεστιβάλ. Παίζει, ειδικής κατασκευής κιθαρα, mandola, μαντολίνο, αναγεννησιακό λαούτο, πολίτικο λαούτο. Το μουσικό στίγμα του είναι εύκολα αναγνωρίσιμο, απλό, λιτό και καθαρό.Μ.ΤΟΛΗ - Πάμε γιά δουλειά
H Μαριάννα Τόλη τελείωσε τη σχολή Μωραϊτη στην Αθήνα και έφυγε στις Ηνωμένες Πολιτείες όπου σπούδασε θέατρο, χορό και Ιστορία Τέχνης στο Πανεπιστήμιο του Kentucky. Μετά γύρισε στην Ελλάδα και αποφοίτησε από την Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Παράλληλα σπούδασε πέντε χρόνια κλασσικό τραγούδι στο Απολλώνιο Ωδείο με την Κα Ναυσικά Γαλανού Βουτυρά. Οι σπουδές της περιλαμβάνουν ακόμα 15 χρόνια κλασσικό και μοντέρνο χορό και δύο χρόνια μπαλέτο στην Royal Academy of Dancing στο Λονδίνο. Ξεκίνησε την καριέρα της ως ηθοποιός του ΕΘΝΙΚΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ, στην παράσταση ΛΥΣΙΣΤΡΑΤΗ στην Επίδαυρο. Σαν τραγουδίστρια έκανε δισκογραφικές επιτυχίες όπως το «Ζητάς» και το «Πάμε για δουλειά» και έλαβε μέρος στο διαγωνισμό της Eurovision με το τραγούδι «Μάθημα Solfege» του Γ. Χατζηνάσιου.Σ.ΛΑΝΤΖΙΑΣ - Το ταξίδι μιάς νότας [2002]
Ο Σταύρος Λάντσιας γεννήθηκε στην Κύπρο το 1966. Σπούδασε κλασσικό πιάνο και θεωρία μουσικής στο Ελληνικό Ωδείο Λευκωσίας.Το 1986 πηγαίνει στην Αμερική για σπουδές και το 1990 παίρνει δίπλωμα ενορχήστρωσης (Bachelor of Music Degree in Commercial Arranging) από το Berklee College of Music της Βοστώνης.Παράλληλα, παρακολουθεί μαθήματα σύνθεσης μουσικής για κινηματογράφο.Διακρίνεται με τα βραβεία «Count Basie Jazz Masters award for pianists 1989» και «Quincy Jones Jazz Masters award for arrangers 1990». Μετά το Berklee συνεχίζει σπουδές πιάνου με τον διεθνούς φήμης καθηγητή και «guru» της jazz, Charlie Banakos.Το 1992 επιστρέφει στην Αθήνα όπου εργάζεται κυρίως ως ενορχηστρωτής-πιανίστας στην ελληνική δισκογραφία, τηλεόραση και θέατρο. Από το 1993 ως το 1996 αναλαμβάνει καθήκοντα ενορχηστρωτή-διευθυντή ορχήστρας στο Φεστιβάλ Ελληνικού Τραγουδιού Θεσσαλονίκης.Το 1994 αναλαμβάνει τη μουσική επιμέλεια-ενορχήστρωση στο θεατρικό μιούζικαλ «Μερικοί το προτιμούν καυτό» και το 1995 στο «West Side Story». Το 1996 στη Νορβηγία και το 1997 στην Ιρλανδία λαμβάνει μέρος στον διαγωνισμό τραγουδιού της Εurovision ως διευθυντής ορχήστρας της Κυπριακής συμμετοχής.
Ο Σταύρος Λάντσιας έχει συνεργαστεί με σπουδαίους Ελληνες καλλιτέχνες όπως οι: Ελλη Πασπαλά, Διονύσης Σαββόπουλος, Αλκίνοος Ιωαννίδης και Γιώργος Νταλάρας (Μέγαρο Μουσικής-1997)
Συνθέσεις του παρουσιάζει με τους Human Touch, το group που έχει δημιουργήσει με τους διακεκριμένους μουσικούς Γιώτη Κιουρτσόγλου και David Lynch. Στην πρώτη τους δισκογραφική δουλειά (1998) εκτός από πιάνο παίζει ντραμς, ακουστική κιθάρα και κρουστά.
Β.ΜΠΟΝΑΤΣΟΣ - Γενικά [1981]
"Τα χρόνια περάσαν τον είδανε όλοι και ήταν πολύ ευτυχισμένος
οι νέοι γεράσαν και φύγαν οι γέροι και φεύγει και αυτός ο καημένος
μαζεύεται πλήθος να τον χαιρετήσει κανένας πια δε γελάει
στα ουράνια ο Γαρύφαλος βρίσκεται τώρα και με τους αγγέλους μιλάει"
οι νέοι γεράσαν και φύγαν οι γέροι και φεύγει και αυτός ο καημένος
μαζεύεται πλήθος να τον χαιρετήσει κανένας πια δε γελάει
στα ουράνια ο Γαρύφαλος βρίσκεται τώρα και με τους αγγέλους μιλάει"
Κ.ΜΑΤΖΙΟΣ - Ωδική βοήθεια [2006]
Eυσεβής πόθος της δουλειάς αυτής είναι να μπορέσει να γίνει μια μικρή ωδική βοήθεια για όσους θεωρούν τα τραγούδια φυσικά γλυκαντικά των αναμνήσεων. Για όσους νοσταλγούν το χαμηλόφωνο, το απροσδιόριστα οικείο, το απλό. Για όσους περιμένουν τα λόγια. Ο 'χειροποίητος' αυτός δίσκος και οι δημιουργοί του ελπίζουν ότι διασώζει τέτοιου είδους χαρακτηριστικά κι ότι δεν προδίδει τις προθέσεις του.Τα τραγούδια και στους στίχους του συνθέτη Γ. Νεόφυτου τα ερμηνεύει ο Κ.Μάντζιος ανεπιτήδευτα, σχεδόν εξομολογητικά, μεταγγίζοντας συγκίνηση και ειλικρίνεια από τον δικό του χαρακτήρα. Μαζί του ο Γ.Ανδρεάτος και η Γ.Νέγκα, συμμετέχοντας στον δίσκο, δίνουν το δικό τους στίγμα με τις αγαπημένες τους φωνές.
2002 GR & Η.ΑΣΒΕΣΤΟΠΟΥΛΟΣ - Οξυγόνο [2006]
Ένα νέο album με μουσική των Γ.Παρίση, Β.Μακρυνάκη & Χ.Κυριαζή και στίχους του Η.Ασβεστόπουλου. Συμμετέχουν ο Γ. Πολυχρονιάδης η Δ.Τσολάκη και η Δ. Παπαθεοδώρου. Αίσθηση προκαλεί η διασκευή στα ελληνικά του Sandness In Your Eyes.
ΣΠΥΡΙΔΟΥΛΑ - Το Βλέμμα των ανθρώπων [2006]
Η «Σπυριδούλα» σχηματίστηκε τον Σεπτέμβριο του ’77 από τους Β.Σπυρόπουλο, Ν.Σπυρόπουλο, Α.Μουζακίτη, Κ.Κουρεμένο και Μ.Μπλαζή. Μετά από μερικές επιτυχημένες ζωντανές εμφανίσεις συναντιέται με τον Π.Σιδηρόπουλο. Αποτέλεσμα αυτής της συνεργασίας, ο δίσκος «Φλου» που κυκλοφόρησε το ’79 και θεωρείται σήμερα δίσκος αναφοράς, ίσως η σημαντικότερη ηχογράφηση της ελληνικής ροκ σκηνής. Με αρκετές αλλαγές στη σύνθεση των μελών αλλά με σταθερό πυρήνα τους αδελφούς Σπυρόπουλους το συγκρότημα συνεχίζει την πορεία του και μετά την αποχώρηση του Σιδηρόπουλου, εκδίδοντας το ’82 τον δίσκο «Νάυλον ντέφια και ψόφια κέφια» που επίσης έτυχε ευρείας απήχησης στους φίλους του ελληνικού ροκ. Δύο χρόνια αργότερα, το ’84 το συγκρότημα αντιμετωπίζει σοβαρά εσωτερικά προβλήματα, κρίση δημιουργικότητας, έλλειψη επικοινωνίας ανάμεσα στα μέλη, κορεσμός. Τα μέλη αποφασίζουν από κοινού να δοθεί κάποιο τέλος προτιμώντας τη σιωπή από την επαγγελματική ρουτινιάρικη επανάληψη. Περίπου δέκα χρόνια αργότερα, η ιδέα της ανασύστασης βρίσκει πρόσφορο έδαφος. Ακολουθούν κάποιες αναγνωριστικές επαφές και το καλοκαίρι του ’93 αρχίζει ένας νέος κύκλος για το συγκρότημα. Καρποί αυτής της ανασύστασης είναι οι δίσκοι «Ταξίδι στο κέντρο της πόλης» (1994) και «Σε τροχιά με απόκλιση» (1997). Το συγκρότημα ξαναδιαλύεται στις αρχές του ’99 λόγω της αναπάντεχης απώλειας του μπασίστα Ν.Δόικα (1953-1999), παιδικού φίλου και στενού συνεργάτη. Πέντε χρόνια απραξίας ωστόσο είναι πάρα πολλά και έτσι οι «Σπυριδούλα» αποφασίζουν να ξαναμαζευτούν το φθινόπωρο του 2004.Με νέα σύνθεση:
Β.Σπυρόπουλος (κιθάρα),
Ν.Σπυρόπουλος (κιθάρα, πλήκτρα, φωνή),
Β.Χάνος (μπάσο),
Γ.Μανδηλάς (φωνή, ακ. κιθάρα),
Α.Ρήγα (πλήκτρα, φωνητικά),
Π.Βουρδουμπάς (τύμπανα)
Με καινούργιο υλικό και αμείωτη διάθεση για περισσότερο Rock ’n’ Roll η «Σπυριδούλα» επέστρεψε κοντά στους φίλους της με ζωντανές εμφανίσεις και καινούργια δισκογραφική δουλειά. Το album "Το Βλέμμα Των Ανθρώπων" κυκλοφόρησε στις 13 του Νοέμβρη και σε αυτό συμμετέχουν οι Χ. και Π.Κατσιμίχας , ο Δ.Πουλικάκος και άλλοι φίλοι.
ΖΩΗ - Tanguera [2006]
Ταγκό, ζωή, πάθος, έρωτας, δύναμη, ελευθερία, επικοινωνία, επιθυμία. Μελωδίες, στις οποίες κυριαρχεί ο ήχος του ακορντεόν, που πηγαινοέρχεται στα χέρια της Ζωής, η σημαντικότερη ίσως δεξιοτέχνης αυτού του οργάνου στην Ελλάδα. Ο τρόπος που το κρατάει, η δύναμη που βγαίνει από τα μάτια της, το σφικτό αγκάλιασμα μελωδίας και μουσικού. Κλείστε τα μάτια και φαντασθείτε ότι είσαστε στην συναυλία, θα νοιώσετε όπως εμείς.Από τα δικά της χέρια, ζωντανεύουν τα θέματα των Carlos Cardel «Por Una Cabeza» γνωστό ως «άρωμα γυναίκας», Astor Piazzolla «Libertango», Βασίλη Τσιτσάνη «Σεράχ», Σταμάτη Κραουνάκη «Τρίτο Στεφάνι», John Williams «Schindlers List», Richard Galliano «Valse ‘a Margaux», Petru Guelfucci «Corsica», The Beatles «Αnd I Love Her», τα λατινοαμερικάνικα ιδιώματα και τα παραδοσιακά των Ελλήνων. Οι Senso Latino, ένα γκρουπ από εξαιρετικούς Έλληνες και Κουβανούς μουσικούς, αποτέλεσαν την βάση για τα περισσότερα κομμάτια του άλμπουμ, για να έρθουν στην συνέχεια μουσικοί από Αργεντινή, Γερμανία, Ρουμανία και Αρμενία και άλλων εθνοτήτων, συνθέτοντας ένα ομοιογενές άκουσμα με 21 συνθέσεις σε ρυθμούς «Latin, Tango, Bossa, Samba, Rumba, Valse και Swing» καθώς και τρία συμφωνικά. Ένα «άρωμα» Ζωής
Ε.ΠΑΣΠΑΛΑ - Στο Μέγαρο Μουσικής
Γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη από Eλληνες γονείς. Σπούδασε στο Manhattan School of Music από το οποίο και πήρε το δίπλωμα Bachelor of Arts, ενώ παρακολούθησε μαθήματα τραγουδιού με τη σοπράνο Judith Ruskin και υποκριτικής με τον ηθοποιό William Hickey. Στην Αθήνα ήλθε το 1982 και αμέσως βρέθηκε κοντά στο Μάνο Χατζιδάκι με τον οποίο συνεργάστηκε μέχρι το 1988. Ο πρώτος προσωπικός της δίσκος κυκλοφόρησε το 1988 με τίτλο "Στην Λάμψη Του Φεγγαριού" και περιείχε τραγούδια μεγάλων ξένων δημιουργών.ΕΝ ΠΛΩ



Οι Εν Πλω είναι συγκρότημα φάντασμα. Εξαφανίστηκαν πριν καλά-καλά εμφανιστούν στα τέλη του '80, κι όμως αποτελούν για πολλούς σημείο αναφοράς για το ελληνόφωνο ροκ. Στην πραγματικότητα παραμένουν ένα σχετικά άγνωστο γκρουπ, εν μέρει και από δική τους επιλογή. Εξέδωσαν έναν και μόνον δίσκο (και έναν ακόμη ο Σαδίκης). Βασικά μέλη των Εν Πλω ήταν ο Ντίνος Σαδίκης, φωνή, και ο Δήμος Ζαμάνος, κιθάρες και φωνητικά (ο οποίος αυτοκτόνησε πριν από λίγα χρόνια). Από το group πέρασαν και οι Χρήστος Πολίτης, Δημήτρης Καφούσιας, Στράτος Αλοίμονος. Έπαιζαν κιθαριστικό ροκ, μετα-punk και ήταν ξεκάθαρα προϊόν της δεκαετίας του '80. Η μουσική των Εν Πλω ήταν περισσότερο "ελληνική" και πρωτότυπη από άλλα γκρουπ που έδρασαν εκείνη την εποχή. Και μάλιστα τα στοιχεία ελληνικής παράδοσης, όπως κλαρίνα και απόηχοι ρεμπέτικου, ήταν εκείνα που συνιστούσαν την πρωτοτυπία.
Λ.ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ - 10 μικροί Μήτσοι
Ένα από τα πιο αντιφατικά πρόσωπα της ελληνικής showbiz. Ένα φαινόμενο της ελληνικής πραγματικότητας. Αγαπήθηκε και αμφισβητήθηκε όσο λίγοι. Διά στόματος των «Δέκα Μικρών Μήτσων» έγινε ο εκφραστής των ανομολόγητων φόβων και πόθων του έθνους, μπήκε στα σπίτια και τις καρδιές των Ελλήνων, οριοθετώντας ένα νέο είδος (κάτι ανάμεσα σε τηλεοπτική επιθεώρηση και stand up comedy), καταξιώθηκε αλλά και αμφισβητήθηκε σφόδρα ως καλλιτέχνης, ακολουθώντας τη μοίρα των πολύ διάσημων ανθρώπων αυτής της χώρας.Α.ΚΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ - Τα σημερινα [1981]
ΖΟΡΖ ΠΙΛΑΛΙ
Ο πρώτος του δίσκος.
"Με το τρίκυκλο ήρθαν γύφτοι κι έκαναν σαματά...."
"Με το τρίκυκλο ήρθαν γύφτοι κι έκαναν σαματά...."
Live [1986]Της χαμογέλασα με τα πορσελάνινα δόντια μου, με τις ανάγλυφες παραστάσεις όπως τα φλυτζανάκια του καφέ της μαμάς ! Και θαμπώθηκε από την ολόλευκη ακτινοβολία που απλώθηκε σε όλη την περιοχή βορειοδυτικά της Oklachoma. Πως είναι δυνατό "σκέφτηκα" να μαστε 20 χρόνια πίσω από την Αμερική χωρίς εκείνη να΄ναι 20 χρόνια μπροστά από μας? Η επανάσταση αρχίζει από πάνω προς τα κάτω, οι μπουρζουάδες κάνουν την επανάσταση!΄
Θεοκωμωδία [Οι αριστοκράτες][1994]Περί της αυτοχειρίας των θεών έργον αναρχοφωτομισθον υπό τα ακαδημαϊκού Ζ.Πιλαλί ή γάλου ή εταίρας ή αθανάτου μετά της λογιωτάτης ΣΟΥΦΡΑ BAND. Τα υποκείμενα αυτά πασίγνωστα πλέον δια τας αλλόκοτους διηγήσεων των έτινες περιλαμβάνουσιν βίους αγιογραφιστών, νυκτοκλεπτών, αρκταγωγών, γυμνοσοφιστών και ποιμένων καθώς και δοκίμια ιατρονομικής, επιφανών χειρωνακτών της Ιπποκράτειου Τέχνης. Τα φρικώδης σύνεργα των και η οδυνηρά μέθοδος των οποίων μετέρχεται η τεχνόντων έλουσιν φρικιάσειν τους παίδας, χειραγωγήσειν τους ατακτούντας και σωφρονίσει τους πεθνούντας. (Ο βίος βραχύς, η τέχνη μακράν και είκουσεν κι ο Λούλης ασθμαίνων ως ψιθύρισε στα ότα του ο Κούλης). Τάδε έφι Ζορζ Πιλαλί.
Θ.ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ




Τραγουδάει Λογό [1976 ]
Γελοιογραφίες [197?]
Ως εξής [1980]
Βάλε το ράδιο στη διαπασών [1986]
Κάτι άλλο μου θυμίζει [1974]
Ο Θέμης Ανδρεάδης μετά τη συνεργασία του με τον Γ.Μαρκόπουλο στα τραγούδια «Θα πάω στη ζούγκλα με τον Ταρζάν», «Του άντρα του πολλά βαρύ» κ.λ.π. συνεργάζεται με τον Γ.Λογοθέτη [ΛΟΓΟ] σε μια σειρά από σατυρικούς δίσκους.
Γ.ΛΟΓΟθέτης
Ο Γιάννης Λογοθέτης (ΛοΓο), γεννήθηκε στη Θάσο. Άρχισε να δημοσιεύει γελιογραφίες από 17 χρονών. Συνεργάστηκε με εφημερίδες όπως: Τα Νέα, Το Βήμα, Ελευθεροτυπία, Έθνος, Αυγή, Daily Mirror , Synday Telegraph και περιοδικά όπως: Ταχυδρόμος, Εικόνες και άλλα. Έχει εκδόσει 21 Βιβλία με γελοιογραφίες, ένα Βιβλίο μαγειρικής (ΛοΓομαγειρέματα, εκδόσεις Καστανιώτη) και τελευταία ένα βιβλίο με συγκεντρωμένα όλα του τα τραγούδια με τίτλο: "Ασπρα, Κόκκινα, Κίτρινα, Μπλε".Έγραψε την επιθεώρηση "Βαριετέ" που παίχτηκε με μεγάλη επιτυχία στην Αθήνα. Στη δισκογραφία εμφανίστηκε το 1971 γράφοντας στίχους. Στη δεκαετία του 70 καθιέρωσε το χιουμοριστικό τραγούδι με τρεις μεγάλους δίσκους που έγραψε για τον Θέμη Ανδρεάδη.
Α.ΠΡΩΤΟΨΑΛΤΗ - Κυκλοφορώ κι οπλοφορώ [Σ.Κραουνάκη][1985]
Γεννημένη στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, κουβαλάει κυτταρικά ένα αλάθητο ένστικτο προσαρμογής. Ως το ΄84, πορεύεται με το στίγμα της Τετραλογίας να χαρακτηρίζει τις δισκογραφικές της επιλογές. Με προσωπικούς δίσκους (Απλά Τραγούδια -΄78, Αλκηστις Πρωτοψάλτη - ΄81) , αλλά και συνεργασίες σε δουλειές συνθετών, σε μια γόνιμη περίοδο του ελληνικού τραγουδιού ( Προσανατολισμοί και Γράμματα στον Μακρυγιάννη με τον Η. Ανδριόπουλο, Μανιάτικα Μ. Τερζή, Ρεζέρβα Δ. Σαββόπουλου, Φράγμα Δ. Μούτση) . Σ΄ αυτή τη δεκαετία, ωριμάζει φωνητικά και προβάλει την λυρική της δραματικότητα, φανερώνοντας μιά ερμηνευτική ευλυγισία χαμαιλεόντειας φύσης.Σ.ΚΡΑΟΥΝΑΚΗΣ
ΑΕΡΑΣ [Β.ΚΑΡΟΖΑΣ & Π.ΘΑΛΑΣΣΙΝΟΣ] - Αέρας στην χαρά στην ατέλειωτη μέρα [2004]
Ο Βασίλης Καρόζας γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Κατερίνη. Σπούδασε Γερμανική Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης και παράλληλα δούλευε σαν μουσικός και τραγουδιστής σε διάφορες μουσικές σκηνές της πόλης. Αλλωστε το μικρόβιο της μουσικής υπήρχε από πολύ νωρίς αφού ο Βασίλης Καρόζας κατάγεται από οικογένεια μουσικών - ο πατέρας και οι θείοι του ήταν μουσικοί. Μετά το πανεπιστήμιο βρέθηκε στη Νορβηγία όπου πήγε να δουλέψει ως μουσικός και στην πορεία βρέθηκε να διδάσκει μουσική προπαιδεία σε σχολείο με παιδιά ηλικίας 5-8 χρονών. Στην Ελλάδα και πιο συγκεκριμένα στην Κατερίνη επέστρεψε πριν 5 περίπου χρόνια.Εκεί "ανακάλυψε" ένα παλιό μύλο- του 1700 περίπου- και δημιούργησε έναν καινούριο μουσικό χώρο που ονόμασε "ΑΕΡΙΚΟ". Η μουσική σκηνή "ΑΕΡΙΚΟ" , λειτουργεί στην Κατερίνη τα τελευταία 3 χρόνια φιλοξενώντας όλα τα ονόματα του έντεχνου λαϊκού τραγουδιού.Ψυχή του χώρου είναι ο Βασίλης Καρόζας , με το συγκρότημα του "ΑΕΡΑΣ" που δημιουργήθηκε στην Κατερίνη, το χειμώνα του 2002. Η δημιουργική συνύπαρξη ταλαντούχων μουσικών στη σκηνή του "ΑΕΡΙΚΟ" ήταν η αφορμή, και αιτία ήταν τα καλά λαϊκά τραγούδια σε στίχους και μουσική του Βασίλη Καρόζα.Τραγούδια που μεταδίδουν τη ζωντάνια, το κέφι, τη διάθεση της μουσικής αυτής παρέας, "...στη χαρά, στην ατέλειωτη μέρα". Σε αυτή την παρέα προστέθηκε και ο Παντελής Θαλασσινός που, όπως ήταν φυσικό, αφήνει το δικό του μοναδικό "Στίγμα" και συντροφεύει τον Βασίλη Καρόζα και τη μπάντα "ΑΕΡΑΣ" σε αυτό το πρώτο του δισκογραφικό "Ταξίδι". Ο Βασίλης Καρόζας συμμετείχε με τα τραγούδια του στη μεγάλη συναυλία στη Θεσσαλονίκη την Δευτέρα 31 Ιανουαρίου 2005, που διοργάνωσε η ΕΤ3 για τα θύματα του Τσουνάμι στις ακτές της Ασίας.TΡΥΠΕΣ - Κεφάλι γεμάτο χρυσάφι [1996]
Γειά σας είμαστε οι Τρύπες από τη Θεσσαλονίκη, συστήθηκαν με τη φωνή του Γιάννη Αγγελάκα στην πρώτη τους εμφάνιση στην Αθήνα, στο RODEO. Μια δεμένη μπάντα με τα νεύρα, τις ευαισθησίες και τους θυμούς τους πλήρεις και ένα λόγο στο στίχο που αλήτευε και στο τρέχον και στο ποιητικό. Ο Γιάννης Αγγελάκας θυμάται από εκείνη την εποχή: «Πρωτοβρεθήκαμε το 1982. Από την αρχή παίζαμε δικά μας κομμάτια και όχι διασκευές. Από τότε παίζαμε την Ασφάλεια και την Παράξενη Πόλη. Παίζαμε κυρίως σε φεστιβάλ νεολαιών που διοργανώνονταν στην παραλία της Θεσσαλονίκης. Ήταν λίγο διαφορετική η σύνθεση του συγκροτήματος εκείνη την εποχή. Κιθάρα έπαιζε ο Μιχάλης Κανατίδης - είχε παίξει στο «Δε θέλουμε θλιμένους στη γιορτή μας"- που έφυγε λίγο μετά την κυκλοφορία του πρώτου δίσκου και τον αντικατέστησε ο Παπαδόπουλος. Στην αρχή έπαιζε μαζί μας και ο Χριστιανάκης, ενώ ο Τόλιος προστέθηκε στο γκρουπ λίγο αργότερα. Τα πρώτα μας τραγούδια τα πήγαμε στον Νίκο Παπάζογλου.Ο Νίκος μας σύστησε στον Τσακαλίδη που είχε την ΑNO Kato Records. Του άρεσαν τα πρώτα τραγούδια και συμφωνήσαμε να συμπληρώσουμε το υλικό και να μπούμε στο στούντιο για τον πρώτο δίσκο.ΗΜΙΣΚΟΥΜΠΡΙΑ - Η απλή μέθοδος των τριών [2006]
Για άλλη μια φορά, τα Ημιζ βρίσκουν τον κατάλληλο τίτλο για τον δίσκο τους με μια ευφάνταστη φράση που συνδέεται άμεσα με την δομή του συγκροτήματος. Η οποία παρεπιπτόντως μετά από 10 ολόκληρα χρόνια δεν έχει αλλάξει, κάτι που είναι πραγματικά αξιοθαύμαστο αν αναλογιστούμε το τι έγινε, και συνεχίζει να γίνεται, στην σύσταση σχεδόν όλων των μεγάλων ελληνικών hip-hop groups. Αντιθέτως, για τα Ημίζ δεν ακούσαμε ποτέ ούτε μια φήμη για εσωτερικές διαμάχες, πικρίες και αποχωρήσεις. Αυτό και μόνο δείχνει πόσο δεμένο είναι το τρίο σαν συγκρότημα. Και αυτό με την σειρά του καθρεπτίζεται στο τελικό ηχητικό αποτέλεσμα του δίσκου. Ο δίσκος περιέχει 19 κομμάτια, η διάρκεια των οποίων ξεπερνάει συνολικά την 1 ώρα. Πλούσιο λοιπόν υλικό για μια ακόμα φορά από τα Ημίζ που δείχνουν όχι μόνο να μην έχουν κουραστεί, αλλά να έχουν συνέχεια καινούριες πρωτότυπες ιδέες. Τι εννοώ; Με την πρώτη σκέψη, το μυαλό μου πάει στο κομμάτι «Αστόρια» όπου ο Μεντζέλος μας περιγράφει την «μικρή Ελλάδα» που έχουν στήσει οι ομογενείς στην περιοχή αυτή της Ν. Υόρκης. Επειδή μάλιστα επισκέφτηκα την πόλη πρόσφατα, ξύπνησαν μνήμες που πραγματικά με ταξίδεψαν στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Αυτή ακριβώς είναι η μαγεία της μουσικής, να σε ταξιδεύει. Γιατί όπως λέει και το εν λόγω κομμάτι, «τελικά η απόσταση απ’ την Αθήνα στο Queens δεν είναι μεγάλη». Συμμετέχουν οι Clave 21, Ευρυδίκη, Χρύσπα, B. Skyes, Etsi DE, Φανή Αβραμίδου και ο Γιάννης Φλωρινιώτης.ΣΥΝΝΕΦΑ ΜΕ ΠΑΝΤΕΛΟΝΙΑ - Κόκκινο μπαλόνι
Πέντε χρόνια μετά το «Τίποτα δεν κρύβεται κάτω από τον ήλιο», ένα άλμπουμ που άφησε το δικό του στίγμα στην ελληνική δισκογραφία, τα «Σύννεφα με παντελόνια» μας συστήνουν το «Κόκκινο μπαλόνι». Οι Δήμητρα Καραμπεροπούλου (τραγούδι, ακορντεόν, κρουστά, πλήκτρα), Νίκος Δημοσθένους (κιθάρα, μαντολίνο φωνητικά), Άλκης Παπαδόπουλος (πλήκτρα, πιάνο, κιθάρα), Κώστας Σαρδέλης (μπάσο, κιθάρα, φωνητικά), Βαγγέλης Παρασκευαΐδης (τύμπανα, βιμπράφωνο) και Ρουντίνα Ντρέα (βιολί), τα μέλη του συγκροτήματος με το «περίεργο» όνομα - δανεισμένο από το ομώνυμο ποίημα του Βλαδιμίρ Μαγιακόφσκι - τραγουδούν 13 μουσικές ιστορίες που ξεχειλίζουν από μελωδικότητα και συναισθήματα. Εκτός από τα καινούρια τραγούδια, n μουσική παρέα μελοποίησε στο παρόν cd το ποίημα του Κώστα Καρυωτάκη «Οι αγάπες» και επιχείρησε μια διαφορετική προσέγγιση της «Νταλίκας», του σπουδαίου τραγουδιού των Δήμου Μούτση και Κώστα Τριπολίτη. Ιδιαίτερη στιγμή του album αποτελεί και n σύμπραξη με τον Νίκο Μακρόπουλο στο τραγούδι «Γύρισε πίσω».Γ.ΜΗΛΙΩΚΑΣ - Hello baby
Θ.ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ



Μικρές σκέψεις, μικρά όνειρα, μικρές ελπίδες. Όλα συνθλίβονται και αλέθονται σε μύλο ανεξέλεγκτο. Τετραγωνίζεται ο κύκλος, κι ο χτύπος της καρδιάς ασφυκτιά σε στενούς διαδρόμους με νέον, αδιέξοδους, εφιαλτικούς. Πόσο εύκολα γίνεται ο άνθρωπος ανθρωπάκι! Όσο εύκολα η γλώσσα μεταμορφώνει μ' ένα τόσο δα μόρφημα το μεγαλείο σε ευτέλεια, τόσο εύκολα, ανυποψίαστα, ο χρόνος περιορίζει το κύμα της ορμής σε μικρό αναστεναγμό, στο αδύναμο «άχ!» της καθημερινής ανάγκης. Κι όμως, άξαφνα μιά δύναμη μαγική αναβλύζει απ' τα σωθικά μας, κι ένα φως όλο λάμψη, αυτοκρατορικό, φωτίζει τις παλιές μας αλήθειες και φανερώνει την έξοδο. Ανακαλύπτουμε ξανά τα φτερά μας κι έκθαμβοι διαπιστώνουμε πως δεν ξεχάσαμε ποτέ να πετάμε. Σ' αυτή τη ζωή τη γλυκιά, την πικρή, τη γνωστή, την απρόβλεπτη, τη θλιβερά μικρή, την ανεξάντλητα μεγάλη, σε τούτη τη ζωή που καταδικάστηκα κι αξιώθηκα να ζήσω, είναι αφιερωμένα αυτά τα τραγούδια. Αλλωστε, έτσι κι αλλιώς, είναι δικά της.
Ε.ΒΟΥΔΟΥΝΗΣ - 100 κιθάρες [Ηρώδειο]
Στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού, για πρώτη φορά όχι μόνο σ'αυτό το χώρο αλλά και στη χώρα μας, ακούστηκε ένας νέος ήχος. Πρόκειται ασφαλώς για ένα καθαρό πείραμα, ένα σημαντικό ρίσκο. Η κιθάρα, όπως είναι γνωστό, δεν είναι όργανο ορχήστρας, και οι κιθαριστές δεν έχουν συνηθίσει να παίζουν πολλοί μαζί. Αν προσθέσει κανείς και το πρόβλημα του συντονισμού (εφόσον είναι νυκτό όργανο) και του κουρδίσματος, τότε ενδέχεται να θεωρηθεί αδύνατη μια τέτοια εκδήλωση. Παρ'όλα αυτά η ιδέα της ορχήστρας από κιθάρες με αποσχολούσε από πολύ παλιά. Η πρώτη απόπειρα για τη δημιουργία της έγινε το καλοκαίρι του 1984, κατά τη διάρκεια του πρώτου σεμιναρίου κιθάρας στο Ρέθυμνο. Η απόπειρα αυτή συνάντησε την ένθερμη υποστήριξη του Μάνου Χατζιδάκι, ο οποίος διηύθυνε και την παρθενική συναυλία της ορχήστρας, γεγονός που μου έδωσε σιγουριά και δύναμη να συνεχίσω το εγχείρημα.ΤΖΙΜΗΣ ΠΑΝΟΥΣΗΣ
Γ.ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΣ - Το τραγούδι των Ελλήνων [1993]
Yannis Markopoulos was born in Heracleion, Crete, on 18 March 1939. Both his mother, from the town of Sfakia, and his father, from the town of Ierapetra, were descendants of old Cretan families. His father practised law and later in life served as Prefect in the districts of Lassithi, Chania, Eurytania and Preveza. At the age of eight, Markopoulos began to learn to play the violin and the clarinet in the local band of Ierapetra. The traditional Cretan music in conjunction with the symphonic music he would hear from the radio at that time as well as the music of nearby Egypt formed his earliest and most decisive musical experiences.ΧΑΡΡΥ ΚΛΥΝΝ






O πρώτος δίσκος του Xάρρυ Kλυνν κυκλοφόρησε το 1978! Mέσα από την δισκογραφία του Xάρρυ που καταγράφει με τρόπο αξιοθαύμαστο τον ελληνικό σατιρικό κώδικα, γνωρίζει κανείς με έναν τρόπο εντελώς ξεχωριστό μια ιστορική διαδρομή τριάντα περίπου χρόνων. Tα χρόνια πέρασαν και το βινύλιο αντικαταστάθηκε από το CD. Oι φίλοι, του Xάρρυ, όμως, συνεχίζουν να αναζητούν τους παλιούς του δίσκους, που σύντομα θα επανακυκλοφορήσουν μαζί με άλλα «κομμάτια» που δεν συμπεριλήφθηκαν στις αρχικές κυκλοφορίες.
Για δέσιμο [1978]
Δοξάστε με [1979]
Πατάτες [1981]
Μαλακά πιό μαλακά [1984]
Εθνος ανάδελφον [1985]
Αποκάλυψις [1990]
Δοξάστε με [1979]
Πατάτες [1981]
Μαλακά πιό μαλακά [1984]
Εθνος ανάδελφον [1985]
Αποκάλυψις [1990]
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)




























































